Το Ταρανγκίρε, το έκτο μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Τανζανίας, καλύπτει μια ατίθαση έκταση 2850 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Άθικτο και παρθένο, διαθέτει άγρια ​​ομορφιά και φιλοξενεί τα περισσότερα είδη ζώων που αναμένεται να δει κανείς σε ένα σαφάρι, με εξαίρεση τους ρινόκερους, οι οποίοι εξαφανίστηκαν από λαθροθηρία τη δεκαετία του 1980. Το πάρκο διαθέτει μια σειρά από διαφορετικά ενδιαιτήματα, από λιβάδια και δάση στα βόρεια έως χαμηλούς λόφους, θαμνώδεις εκτάσεις και βάλτους στα νότια. Μέσα από αυτά τα ενδιαιτήματα διασχίζει ένας αειθαλής διάδρομος, ο ποταμός Ταρανγκίρε, η κύρια πηγή ύδρευσης για την άγρια ​​ζωή κατά την περίοδο της ξηρασίας. Το πάρκο πήρε το όνομά του από αυτόν τον ποταμό που το διασχίζει και εκβάλλει τα νερά του στη λίμνη Μπουρούνγκε στα δυτικά. Το τοπίο και η βλάστηση του πάρκου είναι μοναδικά με ελαφρώς δασωμένους λόφους, πυκνούς θάμνους και ψηλά χόρτα που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στο βόρειο κύκλωμα.

Το πάρκο φημίζεται για τα μεγάλα κοπάδια ελεφάντων (έχουν καταγραφεί έως και 300 σε κάθε κοπάδι) και τα μπαομπάμπ, παράξενα, αδέξια και εντυπωσιακά δέντρα ηλικίας αρκετών χιλιάδων ετών που παρέχουν εξαιρετικές σιλουέτες με φόντο τον ουρανό για φωτογραφίες ηλιοβασιλέματος. Λιοντάρια, λεοπαρδάλεις, τσιτάχ και οι πύθωνες που σκαρφαλώνουν στα δέντρα προσελκύουν επίσης αρκετούς επισκέπτες καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν. Άλλα μεγάλα ζώα που βρίσκονται στο πάρκο περιλαμβάνουν τα γκνου, τις ζέβρες, τα βουβάλια, τα ιμπάλα, την γαζέλα του Γκραντ, την αντιλόπη και το ελάφι, μεταξύ άλλων. Είναι επίσης το μόνο πάρκο στην Τανζανία όπου παρατηρούνται τακτικά σπάνιες αντιλόπες όπως ο Όρυξ με τα κρόσσια και ο ιδιόρρυθμος Γκέρενουκ με τον μακρύ λαιμό.